Over de arrestaties van de veronderstelde serial-bankautomaters op 15 februari in Parijs

Huiszoekingen en wekker om 6u ’s morgens

Er werd geen enkele deur opengebroken en in het merendeel van de gevallen was het mogelijk om enkele minuten te winnen voordat de flikken binnenkwamen (en voordat ze dreigden hun stormrammen te gebruiken). In het totaal werden 50 flikken van de Antiterroristische Sectie (SAT) van de Criminele Brigade (vergezeld van de DCRI, de Financiële Brigade, informaticaspecialisten,...) gemobiliseerd. Ze zochten vooral naar bepaalde kledij (sjaals, mutsen, T-shirten, schoenen, hemden) maar ook naar pamfletten, borchures en affiches over alle onderwerpen en in het bijzonder over de deportatiemachine. Ze hebben uiteraard computers, gsm’s, agenda’s en andere zakboekjes in beslag genomen, en ook spuitbussen, spandoeken (‘November 2005 – december 2008: de brand grijpt om zich heen’ en ‘Noch NATO, noch Taliban, laten we deserteren uit de oorlogen van de machtigen’). De flikken hebben veel foto’s van verschillende documenten en boekentitels genomen. Tenslotte werden ook sigarettenpeuken en tandenborstels meegenomen om DNA-stalen te nemen; aan sommigen ‘vroegen’ ze zonder resultaat hun ondergoed et uit overijver werd met een DNA-wattenstaafje over de lakens gegaan.

Daarna werden de mensen meegenomen voor ondervraging. Ook andere mensen die aanwezig waren tijdens de huiszoekingen werden verhoord. Het is trouwens mogelijk om daar niet op in te gaan.

Ondervragingen

Het feit ‘niets te verklaren te hebben’, te weigeren te antwoorden op de vragen van de flikken en geen enkel van hun papieren te tekenen tijdens een garde à vue is niet zozeer een principeskwestie dan wel een praktische evidentie. De realiteit van de garde à vue, dat is de tijd van de flikken, waar ze er alles aan doen om bekentenissen te bekomen en waar elk woord tegen je gebruikt kan worden [hierover kan je meer lezen in het dossier Mauvais Intentions op http://infokiosques.net/mauvaises_intentions/)

En ondanks de druk weten we dat de flikken niet de directe macht hebben om de garde à vue te verlengen of een veroordeling op te leggen. De mensen in garde à vue hebben trouwens niets verklaard of getekend.

Bankautomaten, wandelingen en bezettingen

Aan het begin van de garde à vue, waren de weerhouden beschuldigingen “zware opzettelijke beschadiging of vernieling in groep”, “beschadiging en vernieling in groep door middel van brandstichting of explosief materiaal” en “criminele vereniging”.

In feite worden de gearresteerden ervan verdacht om deel te nemen aan de agitatie rondom het proces van de beschuldigden van de brandstichting in het gesloten centrum van Vincennes en meer algemeen aan de strijden tegen de deportatiemachine; een strijd die zich bijvoorbeeld geuit heeft in bezettingen van kantoren van Air France en Carlson Wagonlits; wilde wandelingen; affiches plakken en slogans spuiten; sabotages van automaten van banken die gekend zijn voor het feit dat ze sans-papiers verklikken aan de flikken met behulp van lijm, zuur, brand of hamerslagen; spandoeken ophangen, bijvoorbeeld langs de kleine ring van Parijs.

Dat is pas onderzoek!

Hoewel de procedure volgens de verschillende persberichten geklasseerd was als ‘antiterroristisch onderzoek’, heeft het parket in de loop van de garde à vue beslist om het onderzoek te kwalificeren als crimineel onderzoek en vervolgens de vermelding ‘antiterrorisme’ in te trekken.

Hetgeen geviseerd wordt is de strijd tegen de deportatiemachine (en tegen de wereld die ermee samengaat) en de praktijken van zelforganisatie en van anonieme en directe acties.

Het gebruik van camerabeelden door de flikken

Tijdens de ondervragingen werden aan de gearresteerden videobeelden getoond. Merk op dat in de meeste gevallen de camerabeelden (de kleine bollen die boven de automaten hangen) van eerder goede kwaliteit zijn: hoge definitie, kleur, mogelijkheid tot zoom. In het dossier zitten nu al een zestigtal opnames. Ze gaan uiteraard niet alleen over beschadigde bankautomaten, maar ook over geplakte affiches en tags tijdens betogingen (op Ibis-hotels, postkantoren, op de banken BNP, LCL, Société Générale, Air France...) Wat zal het worden wanneer de beloofde 1300 camera’s in de Parijse straten er komen?

Over DNA-stalen

Alle gearresteerden hebben geweigerd hun DNA af te staan (en eveneens vingerafdrukken en foto’s te laten nemen) maar de flikken hebben alles wat zou kunnen aangeraakt zijn door de gearresteerden gerecupereerd: plastieken bekers en bestek, matjes, peuken enzovoort, en, erg sjiek, een varken heeft er zelfs aan gedacht om toiletpapier te verzegelen voor analyse... Het is mogelijk om bekers, bestek etc niet aan de mond te brengen (en dus niet te veel speeksel te laten) of om die tegen de grond te wrijven en zo te proberen meerdere DNA-sporen te mengen.

Meer informatie over de weigering van DNA af te geven en het juridisch gebruik van DNA, zie de site http://adn.internetdown.org

Voor de rechter en juridische controle

Na 48u garde à vue en 10u in het depot werd elk van de gearresteerden individueel, in aanwezigheid van een advocaat, voor de rechter geleid. Drie mogelijkheden: zwijgen, een eerste verklaring doen of antwoorden op de vragen van de rechter. De juridische controle bestaat voor de vier mensen die uiteindelijk onder onderzoek geplaats werden uit een verbod elkaar te zien en contact op te nemen, een verplichting om te antwoorden op de oproepen van de APPé (Vereniging van Strafhulp) en een verbod om het nationale grondgebied te verlaten zonder voorafgaande goedkeuring van de rechter.

Uiteindelijk werden dus vier mensen onder onderzoek geplaatst voor ‘beschadiging of vernieling in groep’, twee daarvan worden eveneens beschuldigd van ‘beschadiging of vernieling door brand of explosief materiaal’. Een vijfde persoon wordt nog altijd gezocht voor dezelfde feiten.

De strijd breken

De voornaamste bedoeling van deze arrestaties en de juridische controle die erop volgt is diegenen die strijden alsmaar meer te scheiden en te isoleren. Het gaat ook over een poging om bepaalde strijdvormen die al even banaal zijn als affiches, tags en wilde betogingen uit te roeien. Bepaalde actiemanieren veroordelen met als voorwendsel dat ze direct geviseerd worden door de repressie versterkt alleen maar de scheidingen die de Staat probeert op te leggen. Deze reeks arrestaties, huiszoekingen en onder onderzoek plaatsingen, is, naast het uitgevoerde inlichtingenwerk, slechts een zoveelste druk tegen elke neiging om te handelen en te vernietigen wat ons vernietigt. Alles gaat door!

Strijden en revoltes in Europa

De context is niet in het bijzonder beperkt tot Frankrijk, gezien het feit dat er in Europa vele revoltes plaatsvinden, in de gesloten centra en daarbuiten.

In Italië heeft dezelfde soort repressie enkele dagen na de arrestaties in Parijs personen geviseerd die ervan verdacht worden deel te nemen aan de strijden tegen de gesloten centra (CIE) in Turijn, Lecce, Rovereto... Meerdere personen werden opgesloten of onder huisarrest geplaatst; anderen werden onder ‘speciaal toezicht’ geplaatst.

Maar ook de solidariteit kent geen grenzen. En het is met vreugde dat we de recente aanvallen tegen bankautomaten in België en Spanje vernomen hebben.

We gaan geen tranen laten voor de vernielde bankautomaten
De strijd gaat door, zoals altijd
Actieve solidariteit
Vrijheid voor allen, met of zonder papieren

Nog wat recent nieuws uit Frankrijk...

 Strasbourg, 26 februari – Uit solidariteit met alle gerevolteerden in strijd tegen het geld en de bak, in Vincennes zoals elders werd een bankkantoor van de Post aangevallen met hamers. Ook de bankautomaat werd vernield. Er werd een tag achtergelaten: Vuur voor de banken, De Post verklikt sans-papiers aan de flikken.

 Parijs, 22 februari – Alle ramen van een SNCF-boutiek, een kantoor Carlson Wagonlit, een lokaal van het Rode Kruis en een wagen van het Rode Kruis werden kapootgeslagen. Omdat de SNCF (Franse spoorwegmaatschappij) sans-papiers naar gesloten centra voert en actief meehelpt bij razzia’s; omdat Carlson Wagonlit vliegtuigtickets reserveert om sans-papiers te deporteren; omdat het Rode Kruis de wachtzone van de luchthaven van Roissy en gesloten centra in Spanje en Italië mee beheert; zullen ze het altijd verdienen om slaag te krijgen. Hier zoals elders, binnen zoals buiten, solidariteit met diegenen die vechten voor vrijheid.