Non Fides - Base de données anarchistes

« O gentilshommes, la vie est courte, si nous vivons, nous vivons pour marcher sur la tête des rois. »

Accueil > Other langages / Otros idiomas / Altri idiomi / Andere Sprachen... > Ελληνικά > Χιλή: “Είμαστε η Επίθεση, είμαστε η φωτιά ενάντια στο κράτος”

Χιλή: “Είμαστε η Επίθεση, είμαστε η φωτιά ενάντια στο κράτος”

mardi 24 septembre 2013

Toutes les versions de cet article : [ελληνικά] [English] [Español] [français] [français] [italiano]

Ερχόμαστε από παντού…
Ερχόμαστε από τις επιθέσεις στην αστυνομία και σε σταθμούς κράτησης, σε ισχυρά κέντρα διασκέδασης, σε εκκλησίες και θεσμούς του κράτους-κεφαλαίου. Έχουμε κατασκευάσει εκρηκτικούς μηχανισμούς, γνωρίζουμε τη χρήση και τις συνέπειές τους την ώρα της δράσης, ερχόμαστε από τη λογική και τις πρακτικές της συνομωσίας εδώ και χρόνια.
Οργανωθήκαμε άτυπα, χωρίς ηγεσίες και αναδεικνύοντας την αυτονομία, σφυρηλατώντας μυστικά δίκτυα, τα οποία δεν θα εντοπιστούν από την καταστολή. Συνεχίζουμε, διότι δεν σταματήσαμε ποτέ…

Σχετικά με τον εκρηκτικό μηχανισμό, που εξερράγη πρόσφατα στο “Subcentro” προκαλώντας τραυματισμούς σε διάφορους περαστικούς, χωρίς να είμαστε δικαστές, αναδεικνύουμε και υπερασπιζόμαστε τη στάση μας.

Στις ενέργειες που έχουμε διαπράξει, στις συνενοχές που έχουμε υλοποιήσει, στις επιθέσεις που έχουν αναπτυχθεί από άλλους συντρόφους, τους οποίους δεν γνωρίζουμε προσωπικά, αναζητώντας ανώνυμα το μονοπάτι της άμεσης δράσης, ο εχθρός ήταν πάντα ξεκάθαρα προσδιορισμένος.

Εχθρός είναι αυτός που κατέχει εξουσία ή οπλίζεται για να υπεραμυνθεί αυτής, μετατρεπόμενος σε στόχο επιθέσεων, αλλά όχι αυτός που προσυπογράφει ή υποκύπτει παθητικά στην κυριαρχία.

Δεν φέρουμε την ιδιότητα του πολίτη, καθώς επιτρέπει την υποταγή και κάνει πράξη την τάξη, αλλά αυτό δεν ισοδυναμεί με τον ρόλο του πολίτη σε σχέση με την εξουσία, του δούλου με τον αφέντη. Δεν είναι το ευρύ κοινό ή ο οποιοσδήποτε περαστικός, ο στόχος των ενεργειών μας.

Αντιλαμβανόμαστε την επίθεση και την αυτοάμυνα ως μια πράξη, που προκαλεί και επιδιώκει να χτυπήσει τη μηχανή που προσπαθεί να μας υποτάξει και ως την προστασία μας ενάντια σε οποιαδήποτε καταστολή αναπτύσσεται, ανεξαρτήτως της στολής που μπορεί να φοράει.

Όποιος αποφασίζει να χρησιμοποιήσει βία για να προστατέψει τους ισχυρούς, τοποθετείται στο πεδίο της μάχης και πρέπει να υποστεί το κόστος, αλλά αυτό, όπως έχουν πει άλλοι σύντροφοι, δεν είναι μια τυφλή μάχη ή τυφλό χτύπημα, χωρίς να είναι ξεκάθαρο ποιον χτυπάει.

Είναι το κράτος του και η πολιτική του, του Τρόμου, που αντιμετωπίζει τις ζωές ως απλά νούμερα στις στατιστικές με τα μερίδια εξουσίας. Κρατάμε απόσταση από αυτό, σε επιδιώξεις και ιδέες, αλλά ειδικά στην πρακτική, όπου αναμφίβολα διαφέρουμε. Ως προς αυτό δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία.

Επιθυμούμε και δρούμε γα την καταστροφή και πολεμάμε τον εχθρό, οπλιζόμαστε με μέσα για να το πετύχουμε, χρησιμοποιούμε και απαιτούμε τη χρήση βίας για την αντιμετώπιση της εξουσίας, αλλά τα χτυπήματά μας δεν επιδιώκουν να βλάψουν κανέναν, που απλά διασχίζει την πόλη. Αυτό θα σήμαινε ότι ο οποιοσδήποτε, απλά επειδή κυκλοφορεί, είναι συνεργός της εξουσίας ή συνεργάτης και δεν υπάρχει καμία απολύτως βάση για να υποστηριχθεί κάτι τέτοιο. Αυτοί δεν είναι οι δικοί μας τρόποι, ούτε το υπόβαθρο, ούτε ο ορίζοντας της άμεσης δράσης, όπου βαδίζουμε εδώ και χρόνια.

Όπως δεν αφήνουμε την ασφάλειά μας στην τύχη, μαθαίνοντας από τις ίδιες τις εξελιγμένες τεχνικές του εχθρού, επίσης δεν αφήνουμε χώρο στην τύχη, σχετικά με την ασφάλεια όσων μπορεί να τριγυρίζουν τυχαία κοντά σε στόχους επιθέσεων. Έτσι, δεν εμπιστευόμαστε, ούτε αναθέτουμε τη φροντίδα οποιουδήποτε πολίτη στην καλή δουλειά της αστυνομίας ως προς τον αποκλεισμό και την εκκένωση μιας περιοχής. Δεν είμαστε αδιάφοροι για τον πόνο ή τη ζημιά, που μπορεί να υποστεί ένας τυχαίος περαστικός.

Δεν είναι οι πολίτες που θα πρέπει να φοβούνται τις ενέργειές μας. Αν νιώθουν τρόμο, θα πρέπει να είναι για τη μιζέρια της ζωής, που επιβάλλεται από το Κράτος, μέσα από κάθε γρανάζι που απαρτίζει τη μηχανή της καταστροφής, για τους εύκολους πυροβολισμούς της αστυνομίας, για την ποινικοποίηση κάθε συμπεριφοράς, που βρίσκεται έξω από το κανονικό κατεστημένο, για την οικονομική ασφυξία, που οδηγεί στην αυτοκτονία ή για την ενίσχυση του κοινωνικού ελέγχου. Αυτοί που θα πρέπει να φοβούνται τις ενέργειές μας, σε κάθε πτυχή της ζωής και της ασφάλειάς τους, είναι οι εκπρόσωποι της κυριαρχίας…

Πλησιάζουμε. Δεν γράφουμε για να καταδικάσουμε τη χρήση βίας, αλλά για να υπερασπιστούμε τη χρήση, που εμείς έχουμε δώσει, που έχει γίνει ξεκάθαρη από τις ιδέες μας στην εξέγερση, που δεν έχει να κάνει με επίθεση σε πολίτες. Το κάλεσμα είναι για δράση, σε συνενοχή και με συγγένεια, πολλαπλασιάζοντας τις ομάδες επίθεσης, ενεργώντας για την απελευθέρωση, αλλά εξετάζοντας καθαρά τους στόχους μας και τον εχθρό, στον οποίο θα επιτεθούμε. Οι πρακτικές μας είναι μέρος του μηνύματός μας. Τα χτυπήματά μας θα πρέπει να είναι ακριβή, χωρίς φόβο, χωρίς ανακρίβειες.

Τρομοκράτης είναι το Κράτος

Χαιρετίζουμε τις πρόσφατες επιθέσεις σε εκκλησίες και αστυνομικά τμήματα

Ενάντια σε όλες τις μορφές εξουσίας. Για την Αναρχία και την Ολική Απελευθέρωση…

Συνεχίζουμε να αυξανόμαστε…

Πυρήνες Επίθεσης για την Απελευθέρωση

———
Σ.τ.Μ.: Το κείμενο γράφτηκε στις 16/09/2014, πριν την ανάληψη ευθύνης.

[Μετάφραση: Inter Arma.]